Afscheid vrijwilligers en Mislukte trip Bantayan

Hoi allemaal,



Hier weer een bericht vanuit Cebu.

Het is nog steeds geweldig hier, de tijd vliegt! Ben alweer bijna op de helft.



Ik was gebleven bij woensdag 19 maart.

Omdat het Joeri zijn laatste week was heeft hij gevraagd of we foto’s mochten maken op het project.

Dit was altijd de afspraak maar daar heeft de broeder zich vorige maand bij een andere vrijwilliger niet aangehouden dus het was even afwachten of dit mocht.

Gelukkig mocht dit!! Ik heb dus als een gek mijn camera gepakt en heb als een soort Japanner foto’s geknipt van de kinderen, ze vonden het gelukkig harstikke leuk! Ze vonden het heel leuk om zichzelf terug te zien want er hangen nergens spiegels bij Little Lambs dus ze zien zichzelf eigenlijk nooit.

Hele leuke foto’s gemaakt van de kinderen die aan het spelen waren met de hoepels, helaas mag ik ze om privacy redenen niet op facebook of op internet zetten maar ik ben heel blij dat ik wat foto’s van ze heb!

Verder een heerlijke rustige dag gehad.

Ik heb nog met 5 kinderen 1 op 1 gepuzzeld s’middags, was heel leuk.

De eerste paar keer moet je het even voor doen maar ze pikken het best snel op!

Volgende x ga ik proberen om meer kinderen bij elkaar te laten zitten, ben benieuwd want echt samen spelen kunnen ze niet.

Rond 14.00u kwam Renske langs, waarom weet ik niet meer precies maar het was wel heel gezellig haha.

De kinderen kregen ook nog taart, knal paars haha maar ze vonden het heerlijk!



Donderdag ben ik niet naar Little Lambs geweest.

Ik ben met Rosalie en Maud naar Adam Jennie’s een school in Mandaue (een plaats voor Cebu City).

Dit schooltje is opgericht door een Amerikaan, Lee Jennie.

Een super vriendelijk en dankbare man.

Het is een school voor ‘’speciale’’ kinderen, dus kinderen met een geestelijk beperking, achterstand etc.

Er zijn 3 klas lokalen, er wordt les gegeven op niveau en niet op leeftijd dus er kan in 1 klas iemand van 5 zitten met iemand van 12 (bijv.)

Super leuk om te zien hoe het er hier aan toe gaat.

Ze hebben ook een moestuin naast het schooltje, hier leren de kinderen ook gewas te verbouwen er wordt nog een keuken gebouwd zodat ze kunnen leren koken.

Zo merk je dus dat er meer wordt gedaan dan alleen het educatieve les geven, ze proberen de kinderen voor te bereiden op een zo zelfstandig mogelijk leven.

Heel erg leuk om dit gezien te hebben!

Daarna geluncht in de Pacific mall toen door naar het Prime Centre.

Dit is het project van Rosalie en Maud.

Dit is ook een school voor speciale kinderen en ‘’normale’’ kinderen.

Heel anders dan Adam Jennie’s! Prime is groter, heeft verschillende klassen en een super leuk dak waar gespeeld kan worden.

Ze begonnen met een liedje en daarna het volkslied en toen kreeg ik een rondleiding van Rosalie en Maud.

Verschillende klassen in geweest, heel schattig want die kindjes zeggen je allemaal gedag, Hello Visitor! Heel lief.

Hele leuke dingen ook gezien, in de eerste klas nog een beetje geholpen met het schoolwerk wat ze aan het maken waren en toen ben ik eigenlijk met Rosalie maar meegelopen.

Maud was al druk met haar werk, ze is logopediste en had het best druk!

Met Rosalie wat spellen gedaan, nog een jongen over zijn angst voor ballonnen heen geholpen en toen was het eigenlijk alweer snel tijd.

Was wel heel erg leuk om andere dingen gezien te hebben.



Vrijdag weer heerlijk bij Little Lambs geweest.

Het was Joeri zijn laatste dag dus heerlijk gespeeld en geknuffeld.

De kinderen waren gelukkig allemaal heel lief!

Het is alleen heel moeilijk uit te leggen dat je weggaat en niet meer terug komt dus dat hebben we dan ook niet gedaan.

We hebben gewoon het afscheidsliedje gezongen en Joeri heeft ze nog een x extra geknuffeld en toen zijn we weggegaan.

Voor Rosalie en Maud was het ook de laatste avond, we hebben heerlijk boven op het dak bij het golden peak hotel gegeten.

Super mooi uitzicht over de stad en heerlijk eten!

Daarna met Maud, Maartje, Rosalie, Renske en Jessie nog een drankje gedronken bij een bar van een Nederlander.

Rond 00.30u weer terug naar huis want wij moesten er allemaal vroeg uit, of voor een vlucht of voor de weekend trip!



Zaterdag zijn Renske, Jessie, Werner, Maartje, Francoise en ik om 6u vertrokken naar Hagnaya om daar de boot naar Bantayan te pakken.

We zouden dit weekend vrijwilligerswerk gaan doen in Bantayan voor de slachtoffers van de Tyfoon.

Helaas pakte dit niet helemaal zo uit als gehoopt.

Om 08.30u waren we al in Hagnaya, helaas ging de boot niet.

Omdat er een tropische depressie is in het zuiden hadden wij harde wind en veel regen.

Eerst zou er om 11.00u nog een boot vertrekken, na verschillende keren vragen bleek dit toch niet zo te zijn. Wel zou er morgen een boot gaan als het beter weer was.

Maartje en ik zijn toen met een tricycle naar een internetcafé gegaan op zoek naar een hotel voor de nacht. Toen we naar het internetcafé reden kwamen we langs een bord waar een resort stond aangegeven.

Wij zijn toen even gaan kijken maar kwamen er al snel achter dat het helemaal niets was!

Het was 1 grote bende, overal lag zooi, ze waren wel open voor gasten.. haha

Wij zijn toen maar weer snel omgekeerd en hebben toen het Hagnaya beach resort uitgezocht!

Gelukkig bleken deze plaatjes van internet wel te kloppen, was weer een prachtig resort!

S’middag begon het weer wat op te klaren dus nog even lekker in de zon gezeten!

S’avonds in het hotel wat gegeten en nog een drankje gedaan.

We wilden eigenlijk wel weten of er niet iets van een bar of een disco in de buurt was, we hoorde namelijk wel keiharde hippe muziek!

Na het nagevraagd te hebben bleek er aan het einde van de straat een disco te zijn.

Nou wij er naartoe, bleek het een basketbalveld te zijn! Grote boxen en een dj tafel erop en knallen maar!

We waren meteen al een hele attractie opzich, toen we ook nog eens begonnen te dansen was het helemaal leuk!

Lekker gedanst met kinderen!

Op een gegeven moment zag ik ineens allemaal brommers heen en weer rijden met veel mensen erop, ze waren mensen uit het dorp aan het halen om ze met ons te laten dansen haha.

Heel leuk om dat een keer mee te maken.

Na het dansen weer terug gelopen naar het resort, nog wat gedronken en naar lekker gaan slapen in de hoop dat het beter weer zou worden zodat we nog naar Bantayan konden.



Zondag regende het heel hard! De boot vertrok dus niet en daarom zijn we na het ontbijt rond 11.00u terug gereden naar Cebu City.

Het plan was om naar Ayala te gaan, een groot winkelcentrum in de buurt.

Francoise had echter zoveel last van haar oren ( al 2 weken, sinds ze gedoken had op Bohol maar het werd alleen maar erger) dat ik met haar mee ben geweest naar het ziekenhuis hier om de hoek.

We waren daar rond half 4 en stonden om half 5 weer buiten, plus de apotheek! Kunnen ze in Nederland nog wat van leren haha.

Ze werd bij binnenkomst uitgebreid onderzocht, bloeddruk, tempratuur en gewicht.

Bij gebrek aan stoelen mocht ze plaats nemen in een rolstoel.. in de wachtruimte van de 1ste hulp haha.

Toen kwam de dokter kijken, die zei dat ze een zwemmers oor had, wat pijnstillers, druppels en een spray meegekregen en dat was het dan.

Rond 17.30u zijn Maartje, Francoise en ik naar Ayala vertrokken nog even wat gewinkeld en toen met Renske en Jessie gegeten bij de Thai J

Nog een bakkie koffie gehaald bij de Starbucks en toen weer terug naar huis.



Maandag waren we vrij, iedereen had zich afgemeld op het project omdat we dachten dat we in Bantayan zaten, dus een lekker dagje downtown geshopt.

Nog een backpack gekocht voor Indonesie, is makkelijker dan een koffer dacht ik zo haha.

Na het shoppen met Francoise naar het best western hotel gegaan, dit hotel heeft een super mooi zwembad op het dak! Dus nog even heerlijk gelegen.

Het was nu ook de laatste avond van Francoise en Jessie dus die mochten kiezen wat we gingen eten.

Het werd mexicaans.. Wat vervelend zeg haha.

Heerlijk gegeten daarna koffie gehaald bij de koffiebar hier verderop en toen afscheid genomen van Francoise!

We zijn nu nog maar met z’n 3en als vrijwilligers over! Alleen Werner Maartje en ik zijn er nog.



Omdat ik vanaf deze week als enige vrijwilliger op Little Lambs ben gaat Renske een aantal dagen mee en Annemiek, een oud-vrijwilliger die hier nu zit voor haar studie.

Dus wel gezellig dat ik niet alleen hoef! Het is alleen ook wel erg druk hoor dus super fijn dat hun meegaan!



Dat was het voor nu weer even, schrijf denk ik het weekend nog een blog van deze week!



Liefs Laura

Reactie toevoegen

CAPTCHA
Typ de code over om spam tegen te gaan.

Reacties

Papa en Ariene

Weer fijn om je belevenissen weer te lezen,jammer dat het helpen in Bantayan niet doorging,maar wel weer een ervaring op zich.
Alles bij elkaar weer een mooi verhaal,en ook fijn dat het op je eigen project ook erg goed gaat.
Groetjes papa en Ariene.

conny

Hoi wat leuk om zo al je belevenissen weer te lezen. Wel heel jammer dat het helpen in Bantayan niet door kon gaan. Geweldig dat je het zo goed naar je zin heb. En inderdaad al bijna op de helft! !! Gaat wel snel. Nog heel veel (werk) plezier en we gaan binnenkort weer Skype! !! Groetjes mama xx

nicole

Heey Laura kei leuk om zo op de hoogte te blijven van wat je allemaal mee maakt. Wat heb je al veel gezien en gedaan zeg. Geweldig!! Geniet er nog van.! Heel veel plezier nog.
groetjes Jack Nicole Inge en Koen xx

Laura Lepelaars

Name: Laura Lepelaars
Leeftijd: 25

Was vrijwilliger bij Little Lambs Centre van 24 feb 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Agape van 08 nov 2010 tot 28 jan 2011